بررسي كارايي صافي شني در كاهش جامدات معلق از پساب بركه هاي تثبيت فاضلاب شهري

نويسنده : محمدباقر ميزان زاده.

چكيده : بركه هاي تثبيت يكي از روش هاي تصفيه طبيعي فاضلاب است كه براي مناطق داراي شرايط آب و هوايي گرم بسيار مناسب است. منشا تامين اكسيژن محلول در بركه ها فعاليت فتوسنتز جلبك ها در حضور نور خورشيد است كه درساعات آفتابي بعد از ظهر غلظت آن حتي به حالت فوق اشباع نيز مي رسد. باتوجه به رشد شديد جلبك ها، فاضلاب درون بركه ها اغلب به صورت سبزرنگ در مي آيد. وجود جلبك ها در پساب خروجي از بركه ها سبب افزايش غلظت جامدات معلق مي شود كه اين بالابودن غلظت جامدات معلق، استفاده از پساب را براي مصارف آبياري قطره اي و تحت فشار به دليل مسدود كردن افشانك ها با مشكل مواجه مي سازد. به همين دليل در بعضي موارد با در نظر گرفتن نوع استفاده مجدد از پساب، كاهش غلظت جامدات معلق از پساب خروجي از بركه ها ضروري است. يكي از روش هاي ساده و ارزان قيمت زدايش جامدات معلق عبور پساب آن از صافي (فيلتر) شني مي باشد. اين تحقيق در سال 1379 به منظور بررسي كارايي فيلتر شني در زدايش جامدات معلق از پساب خروجي از سيستم آزمايشي بركه هاي تثبيت تلفيقي در محل تصفيه خانه فاضلاب شهرك شوش تهران انجام گرفت. نتايج تحقيق نشان داد كه در حين عبور پساب از صافي شني غلظت جامدات معلق به طور متوسط از 151 به 52 ميلي گرم بر ليتر كاهش يافته كه نشان دهنده 65 درصد كارامدي (راندمان) زدايش مي باشد كه از روي آن مي توان نتيجه گرفت كه صافي شني در زلال سازي پساب خروجي از بركه ها بسيار موثر است.

پژوهشگاه اطلاعات و مدارک علمی ایران